Sinds zijn ontstaan heeft de mens, met instinct voor zelfbehoud, gevochten en werd daardoor geinspireerd zijn lichamelijke vaardigheid te ontwikkelen en te verbeteren om zijn lichaamskracht zo doelmatig mogelijk te gebruiken. Veel vechtsporten zijn geschikt om jezelf te verdedigen. Jiu-jitsu in het bijzonder is door zijn grote verscheidenheid aan technieken is het zeer geschikt als zelfverdediging. Binnen het Jiu-jitsu leer je jezelf te verdedigen tegen ongewapende en gewapende aanvallen. Jiu-jitsu betekent “zachte kunst”. Het Jiu-jitsu combineert bepaalde bewegingsprincipes tot een effectief middel om de energie van de tegenstander in iedere aanvalssituatie te neutraliseren en in een tegenaanval tegen hemzelf aan te wenden door toepassing van voor de situatie geschikte technieken.
Het Jiu-jitsu kent vele gevarieerde bewegingsvormen welke voorkomen in zowel het Judo (contact situaties, trekken, duwen, werpen, klemmen, wurgingen), het aikido (aanvallen ontwijken of doorvoeren) het Karate (explosief toepassen van schop-, slag- en stoottechnieken). Denk daarbij ook aan bevrijdingstechnieken op bijvoorbeeld: wurgingen, omvattingen en pakkingen. Of verdedigingen op gewapende aanvallen met mes en stok. Maar ook verdedigingen tegen schoppen en stoten behoren tot de Jiu-jitsu technieken.
Niet alleen het verdedigen maar ook het toepassen van de genoemde technieken op een tegenstander zijn een onderdeel van Jiu-jitsu. Met deze technieken is het mogelijk een aanvaller onschadelijk te maken en te controleren. Men heeft een middel in handen dat in aanzienlijke mate is te doseren. Deze bewegingstechnieken worden gecombineerd tot effectieve verdedigingen in diverse aanvalssituaties (zowel ongewapend als gewapend). Doordat de Jiu-jitsuka zich ook al deze technieken eigen moet maken is het Jiu-jitsu de meest complete vecht- zelfverdedigingsport
Taiji
Taijiquan (ook wel gespeld als tai chi chuan) is een oude Chinese bewegingsvorm die zijn oorsprong vindt in de vechtkunst. In de twintigste eeuw is de nadruk sterk gaan liggen op ontspanning, meditatief bewegen en verbetering van de gezondheid. Kernwoorden zijn: lichaamsbeheersing, lichamelijke en geestelijke ontspanning, balans en alertheid.
In de taiji-vorm volgen we een reeks vaststaande bewegingen om bovenstaande principes aan te leren. In het begin zal de aandacht liggen op de 'choreografie', het stapsgewijs aanleren van de juiste houding in stilstand en in beweging, het verbeteren van de balans en het bewegen zonder gebruik van overbodige spierkracht. Ook de oorsprong van taiji komt aan bod: tijdens de lessen wordt uitgelegd waar de bewegingen vandaan komen en waarom je beweegt zoals je beweegt. Als de posities en overgangen na een tijdje bekender zijn, wordt het ontspannen en soepel bewegen een tweede natuur en zal de vorm vanuit een volledige ontspanning kunnen worden gelopen. Niet alleen het lichamelijke maar ook het geestelijke aspect van de gezondheid wordt zo positief beïnvloed.
Met taiji leer je op een natuurlijke manier bewegen, observeren en loslaten. De bewegingen kunnen door iedereen worden geleerd, van jong tot oud. Tijdens de lessen volgen we het regelmatige en vloeiende tempo van de Yang-stijl van Qi Qiang Tao.
